"Tato ale nie zapomnisz o mnie" Powiedział czteroletni syn do taty, gdy dziecko było wywożone z Polski. W Szwecji w opiece wspólnej przez obojga rodziców wychowuje się 90% dzieci w przypadku separacji rodziców  od lat 80-tych. Dla dzieci do lat 6-iu jest to tydzień dzielony na pół powyzej 6-lat pozostaje j.w. lub zmienia sie na tydzień na tydzień.U nas pojawiają się tzw. psycho-eksperci  którzy podnoszą lament używając niemerytorycznych argumentów.      Czyżby filozofia Kalego? W Polsce 72 tysiące par  w 2009 roku rozwiodło się dla 120tysięcy dzieci oznacza to rozpad rodziny dla 96% dzieci wyrok brzmi  "ustala   się miejsce zamieszkania dziecka w każdorazowym miejscu zamieszkania  matki" co roku o 50 000 wzrasta liczba dzieci  która ma utrudnione lub uniemożliwione dzieciństwo z tatą. Wykluczanie rodzica z codziennego życia dziecka jest szkodliwe dla jego prawidłowego rozwoju, badania takie są od lat prowadzone na dużych grupach młodzieży. Preferencja opieki wspólnej istnieje w większości krajów Europy w 2006 do grupy tej dołączyły Włochy, oraz w większości stanów USA i w Australii. Niestety w Polsce  niehumanitarne praktyki wykluczania rodzica z codziennego życia dziecka  mają powszechnie miejsce. Są przyczyną dramat tysięcy polskich dzieci i rodziców. Dziecko dwu letnie zabrane na kilkutygodniowe wakacje czasem po powrocie nie od razu poznaje rodzica, dziecko 5-letnie które przebywa kilka dni z rodzicem często powie że chciało by już tylko z nim pozostać, z tej ograniczonej w tym wieku świadomości dziecka próbują niektórzy   tzw.psycho eksperci przy sądowi w Polsce robić naukę i na tej podstawie ferować wyroki, którego rodzica wykluczyć z życia dziecka, ich argumenty są niemerytoryczne, raczej odzwierciedlają ich własne przekonania ale napisane naukowym językiem często traktowane są za dowód. Istnieje 87% -owa nadreprezentacja jednej płci wśród tej grupy co poddaje w wątpliwość obiektywność tych opinii wydawanych w sporze ta naprawdę pomiędzy kobietą a mężczyzną. W krajach skandynawskich właśnie w najlepszym interesie prawidłowego rozwoju dziecka wprowadzono opiekę wspólną gdzie dziecko przebywa proporcjonalną ilość czasu  z obojgiem rodziców.

Każde Dziecko ma Prawo do Obojga Rodziców !!! Separacja rodziców nie może oznaczać separacji dziecka z rodzicem. Naturalnym prawem każdego rodzica jest prawo do wychowania własnego potomstwa. Dziś pozbawia się dzieci radości dorastania u boku taty, zdobywania od niego doświadczeń poprzez wykluczanie go z codziennego życia  dziecka w przypadku separacji rodziców. Argumenty, że dziecko nie może spędzać tyle samo czasu z Tatą co z Mamą są niemerytoryczne. Dla każdego z nas tata jest jedną z najważniejszych osób w życiu   dla małego dziecka szczególnie ważną. Nasze dzieci są pozbawiane szczęścia poznawania świata, zabaw i dorastania u boku swojego taty.   W Polsce dorasta kolejne stracone pokolenie dzieci!       Jak najbardziej zasadne jest wprowadzenie prawa, że w przypadku gdy sąd zdecyduje się orzec separację a rodzice sami nie porozumieją się w sprawie dziecka, dziecko będzie spędzać połowę czasu w ciągu roku z tatą a połowę z mamą.      Czym jest dyskryminowanie dla relacji widać na najprostszym przykładzie rodzeństwa,gdy jednemu z dzieci zawsze kupujemy drogie prezenty a drugie nigdy nie dostaje nic.Jest to najprostszy sposób zniszczenia relacji między ludzkich, przez niesprawiedliwość.      Traktowanie rodziców równo, przyznawanie proporcjonalnych czasów to podstawa lepszych relacji między rodzicami. Co ma ogromne znaczenie dla prawidłowego rozwoju dziecka. Dziś jak pokazują statystyki w Polsce gdy rodzice jednej płci mają 100% pewność, że dostaną dziecko i alimenty,  trudno oczekiwać  by podejmowane były negocjacje z partnerem w tej sprawie, taka sytuacja wręcz zachęca do rozbijania dziecku rodziny .Brak zgody matki jest dziś realną najczęstszą przyczyną nie orzekania takiej opieki.  Następstwem jest dyskryminacja taty a w konsekwencji naruszenie równych praw Dziecka do taty. Konieczna jest jak najszybsza zmiana prawa by w warunkach Polskich stworzyć dziecku szanse na dzieciństwo z tatą i mamą. Najczęściej zadawane pytania o Opiece Równoważnej (naprzemiennej, wspólnej)     Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie przyznający                                       dziecku  Opiekę Wspólną

Wystąpienie Prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy o roli ojca i                                 konsekwencjach jego braku w życiu dziecka.

Dzieci wychowywane w izolacji od  ojca statystycznie dużo częściej niż ich rówieśnicy - nie kończą edukacji  i mają zaburzenia emocjonalne - popadają w konflikt prawem i  lądują w wiezieniach - mają problemy z uzależnieniami od alkoholu i narkotyków - częściej uciekają z domów i dużo częściej stają się rodzicami już wieku nastoletnim Osoby z rodziny, znajomi, tzw.specjaliści , instytucje i organizacje stające po jednej stronie konfliktu zmniejszają szanse dziecka na wychowanie w pełnej rodzinie i tym samym szkodzą dziecku.W przypadku rozpadu rodziny należy uszanować prawo dziecka do spędzania czasu, zabawy i zdobywania doświadczeń w równym stopniu od obojga rodziców.Nocleg lub dwa w tygodniu i  co drugi weekend to standard w wielu krajach.

Aktualności:

30.06.10 Ustawa o opiece równoważnej jest już w sejmie projekt otrzymał numerację ORPR/B-192.2.

04.05.10 Polscy Psychologowie podkreślaja konieczność obecności obojga rodziców w życiu codziennym dziecka dla jego prawidłowego rozwoju nawet po separacji. gazeta.pl Wysokie obcasy

10.03.10 Docierają do nas  informacje i przykłady wyroków o opiece wspólnej wydawanych w Polsce.Jest to możliwe i u nas.Dlaczego skoro jest to możliwe w tych przypadkach  nie  mogą na to liczyć inne dzieci w Polsce, czy stoją za tym jakieś merytoryczne argumenty?

08.03.10 W Komisji Przyjazne Państwo powstał dobry projekt  o opiece wspólnej, obecnie trwają konsultacje z przedstawicielami innych ugrupowań, którzy również pomagają w jego powstaniu. Cieszymy się że Posłowie i Senatorowie RP wykazali się zrozumieniem dla ważnego problemu i udaje się prowadzić pracę ponad podziałami politycznymi dla tak ważnej ustawy.Jest to zasługa  wielu ludzi dobrej woli po obu stronach sceny politycznej. Za co chcielibyśmy wszystkim Państwu podziękować. 
   
04.01.10: Modelowe Plany wychowawcze  opracowane przez panel specjalistów dla Sądu Najwyższego w Arizonie obowiązują od 2001..
nie ma przeciw wskazań by  od 3 roku życia dziecko przebywało praktycznie 50% czasu z noclegami  z każdym rodzicem jeśli oboje rodzice chcą wychowywać dziecko.

21.12.09: Broszura wydana przez Rząd Australii promująca opiekę wspólną nad dzieckiem w przypadku separacji rodziców. Zawiera przykładowe harmonogramy opieki i zalecenia dla rodziców. wersja ang.   wersja polska.

14.12.09: Od 1 października 2008 obowiązuje nowe prawo dotyczące opieki nad  dziećmi na Florydzie.Wymaga ono planów wychowawczych od wszystkich rozwodzących się par z dziećmi które przychodzą do sądu.Floryda wprowadziła w ten sposób silną preferencje dla polityki utrzymania obojga rodziców dla dziecka poprzez częste i równoważne kontakty z dziećmi po separacji czy rozwodzie.          Treść Nowego Prawa Florydy w Oryginale

11.10.09 Według Prawa Włoskiego separacja rodziców nie jest separacją dziecka z którym kolwiek z nich.Oboje rodzice mają równe prawa i obowiązki i spędzają proporcjonalnie czas z dzieckiem.

10.10.2009 Opieka równoważna,wspólna to nic nowego inaczej Joint Custody lub Physical Joint Custody od lat najpowszechniejsza forma opieki w krajach dotkniętych falą separacji i rozwodów.

10.09.09 List Otwarty ze spotkania w Ministerstwie Sprawiedliwości w dniu 10.09.2009 do Premiera, Prezydenta, Posłów i Senatorów w sprawie     wprowadzenia preferencji dla opieki równoważnej gdy oboje rodzice chcą wychowywać dzieci .

03.09.09   Trwają prace nad Senackim Ponadpartyjnym Projektem Ustawy Równoważnej (Wspólnej) kontakt dla Senatorów i Posłów   biuro@opiekarownowazna.pl

08.08.09 Prawo Włoskie dot. opieki nad dziećmi w przypadku separacji rodziców ust. nr.54 z 8 luty 2006 tłum. wg.J.Czaplińskiej

08.08.09 Polecamy Rewolucja kopernikowska prawa opieki nad dzieckiem i aspekty jej zastosowania we Włoszech.Przewodnik po nowym prawie.

08.08.09 Konwencja o Prawach Dziecka   

01.07.09 Dotarliśmy do Petycji do Parlamentu Europejskiego dotyczącej  zmiany prawa opiekuńczego nad dziećmi. wersja  robocza..

16.06.09  Poparcie na Komisji Senackiej  postulatu o wprowadzeniu opieki równoważnej w Polsce podpisane przez wszystkich reprezentantów środowisk obrony praw dziecka i rodzica oraz obecnych w chwili jej zakończenia senatorów..  

27.05.09 Poparcie dla opieki równoważnej, naprzemiennej Rzecznika Praw Dziecka

07.05.09 Oświadczenie Pana Senatora Grzegorza Wojciechowskiego ws. Opieki Równoważnej, Naprzemiennej.

07.05.09 Opowiadanie Statek „Rodzina”               

"W sytuacji konfliktu znajomi, rodzina, specjaliści powinni zachować bezpieczną odległość, neutralny stosunek i nie ulegać wpływowi jednej strony jeśli chcą rzeczywiście zrobić coś dla terapii tej pary, dla dzieci."

Mity i Fakty o Opiece Równoważnej (naprzemiennej, wspólnej)

1.Czy jest to najlepsza forma opieki nad dzieckiem?

Nie, najlepszą dla dziecka jest cała rodzina i rodzice powinni dokładać codziennie wszelkich starań by swojemu dziecku taką zapewnić. Szanując się wzajemnie i rozumiejąc że jesteśmy różni i każdy z nas może zbłądzić,  szukać sposobów by być razem nie powodów do rozstania. Mając na uwadze że największym dobrem dziecka są jego rodzice, starać się godzić realizację własnych potrzeb i planów ze szczęściem swojego dziecka. Najprostszą formą poprawy relacji jest pochwalić partnera. A radość jaką daje codzienne obcowanie ze swoim dzieckiem powinna być dla nas największą nagrodą.

2.Najczęstsze Obawy:

a. Czy opieka równoważna ma być obowiązkowa dla wszystkich według nowej ustawy?

Nie ale ma być preferencyjną formą opieki ponad innymi jeśli oboje rodzice chcą uczestniczyć w wychowaniu dziecka a ich zachowanie nie zagraża dziecku.

b. Czy można ją stosować bez wspólnej zgody rodziców? 

Odpowiedź brzmi w zdecydowanej większości tak, ostatnim dowodem są Włochy Senat Włoski w 2006r. roku wprowadził ustawę nr.54 która stanowi mocną preferencje dla tej formy opieki nawet poróżnionym rodzicom. Nie spowodowało to rzeczy  prorokowanych przez jej przeciwników. Dużo zależy też od reakcji sądów na niewłaściwe zachowania stron.  Problem ten zdaje się być podnoszony przez osoby które nie zapoznały się z takimi rozwiązaniami funkcjonującymi w innych krajach.

Należy pamiętać że  rodzic starający się o opiekę nad dzieckiem  to rodzic któremu dobro dziecka  leży na sercu i będzie robić wszystko by własnemu dziecku ułatwiać życie a nie stwarzać problemy. Oczywiście  w każdej rodzinie będą pojawiać się nieporozumienia tak samo jak pojawiają się one w rodzinach mieszkających razem. Gdyby nie udało się ich rodzicom przezwyciężyć powinni zwrócić się do terapeuty rodzinnego a w ostateczności do sądu. . Często już samo dziecko zwróci rodzicowi uwagę by współpracował i nie wyrażał się źle o drugim rodzicu. Sąd zawsze może zdyscyplinować rodzica który będzie nastawiał dziecko przeciwko drugiemu rodzicowi lub umyślnie utrudniał  wychowanie dziecka.

Dziś w 97% miejsce zamieszkania dzieci przyznawane jest matkom. Preferencja dla tej formy opieki nawet  mimo zgody drugiego rodzica jest niezbędna by  można było ją realnie wprowadzić w życie, dziś trudno jest uzyskać taką zgodę gdy jedna ze stron ma 97% szans na otrzymanie miejsca zamieszkania dziecka przy sobie i alimentów.To jest realną przyczyną braku zgody na taką opiekę a nie obawa braku współpracy ze strony taty.

3.Czy opieka równoważna wyklucza wsparcie finansowe ?

Nie, projekt na wzór włoski zakłada takie wsparcie dla dzieci przekazywane rodzicowi o niższych zarobkach w przypadku dużej różnicy w dochodach rodziców celem zachowania zasady proporcjonalności.

4.Czy to prawda że dziecko w tej formie opieki jest paczką?

Nie jest małym podróżnikiem który najczęściej chętnie biegnie do swoich rodziców. Kto w takim razie jest paczką?Środowiska obawiające się stracić w przypadku gdy rozwiązania prawne nie będą tak konfliktowały par. Czy wiedzą państwo, że dziś są środowiska żyjące dobrze z konfliktu par i dramatu dzieci. Często tzw. psychoeksperci zarabiają fortuny w  by przeciągnąć dziecko na stronę jednego rodzica , pisane są niezliczone opinie, fabrykowane duże ilości zaświadczeń i dowodów by tylko wykluczyć drugiego rodzica z życia dziecka. W konsekwencji cała sytuacja szkodzi dziecku i rodzicom. 

Podnoszone są argumenty że dziecko nie może się przeprowadzać, żyć na walizkach. Noc czy dwie w tygodniu czy tydzień  u taty to nie przeprowadzka, tam dziecko ma kochającego tatę i dom jak u mamy, ma swoje rzeczy, swoich przodków i przyjaciół.  

Czy gdy dziecko idzie spać do dziadków czy koleżanki, kolegi mówimy że się przeprowadza lub jest paczką?

Poczucie stabilności daje mu świadomość, że nie utraciło  rodzica.

4a. Co na to psychologowie? Np. w Niemczech to właśnie grupa psychologów przeprowadziła stosowne zmiany w prawie wprowadzające preferencje dla tej formy opieki?

4b. Co do tak często podnoszonej stabilności w życiu dziecka?

Czy dwie stale obecne przez całe życie dziecka osoby taty i mamy, choć różne ale kochające dziecko nie są właśnie tą ostoją stabilności nawet po rozpadzie związku. Czy np. ciągle zmieniający się partnerzy mamy lub  partnerki taty  to jest środowisko które zapewnia taką stabilność. Czy w takim razie nie lepiej jak ojciec i matka choć czasem różni są na stale w jak najszerszym zakresie obecni w życiu dziecka?  

5. Proszę w końcu o przykłady harmonogramów dla zrównoważonego pobytu dzieci z rodzicami :  

Są to sprawdzone przykłady, najlepiej jak rodzice wspólnie przedstawią swój harmonogram do sądu. Kraje skandynawskie preferują zasadę tydzień na tydzień lub 2tygodnie na dwa tygodnie z kolei w stanach zjednoczonych jest to dzień tygodnia lub dwa i co drugi weekend. Oczywiście wszystko z noclegiem.

Przykłady podane przez specjalistów włoskich, sugerowane dla rodziców we Włoszech.

A)  długi weekend (od piątku po południu do poniedziałku rano) na  przemian u rodziców, gdzie w tygodniu, w którym weekend jest spędzony z  matką, dzieci spędzają z ojcem dwa dni tego tygodnia środa i czwartek (po południu aż do następnego dnia rano), natomiast w następnym tygodniu, kiedy weekend należy do jego ojca, dzieci spędzą z nim 1 dzień w tygodniu. System ten ma tę zaletę że jest w stanie połączyć pobyt z rodzicami w stałe dni ułatwia to organizację zajęć z dziećmi i ich transport do domu. Z drugiej strony zapewnia dzieciom  przebywanie u ich ojca lub matki jedynie w 1 / 3, która jest uważana za minimalną do wypełniania obowiązków rodzicielskich.

B)  Dwa dni z jednym rodzicem, a następnie z drugim rodzicem i  na zmianę długi weekend od piątku do poniedziałku rano. System ten ma tę zaletę, że dzieci spędzają z każdym rodzicem 50% czasu.

C) Cały tydzień, od poniedziałku rano do niedzieli wieczorem. System ten ma tę zaletę że      pozwala na spędzanie porównywalnie dużo czasu z każdym z rodziców, ale z drugiej       strony przez  tydzień ograniczony jest kontakt z drugim rodzicem do kontaktu np.   telefonicznego.

Zaleca się połączyć pobyt z jednym i z drugim rodzicem w sposób związany z dniami tygodnia.  Celem jest bezpośrednio angażowanie się rodziców w codzienne relacje z ich dziećmi w celu zapewnienia im poczucia bezpieczeństwa i troski. Jeśli dziecko uczęszczać będzie do rodzica tylko w weekendy jest prawdopodobne, że rodzic pozostanie wykluczony z codziennego życia dziecka.

6.Czy to prawda że w krajach w których wprowadzono preferencje dla opieki równoważnej spadła liczba separacji i rozwodów?

Tak w krajach gdzie wprowadzono opiekę równoważną w kilka lat od wprowadzenia tej formy opieki obserwowano znaczny spadek liczby separacji i rozwodów w porównaniu do innych krajów. Przezwyciężanie kryzysów rodzinnych jest  też częstsze niż w innych formach opieki .

7.Do czego  można porównać tę formę opieki?

Np. do dziecka pary rodziców pracujących na zmianę. Gdzie dziecko jest usypiane  np. dwa dni przez mamę potem dzień przez tatę.

8.Od jakiego wieku można stosować tę formę opieki?

Od kiedy rodzic samodzielnie może zająć się dzieckiem. W przypadku b. małych dzieci np. rok najlepiej jak mądra decyzja sądu oddali separację rodziców w czasie choćby do 4 roku życia, jest to sprzyjająca ale nie konieczna okoliczność. W tym czasie powinno się też wprowadzić do rodziny wysłannika z misją pokojową dla dziecka "terapeutę rodzinnego" mającego dobre wyniki w przezwyciężaniu kryzysu par. Sąd nie powinien ulegać wpływowi jednej strony jeśli chce rzeczywiście zrobić coś dla terapii tej pary i dobra dziecka powinien zachować dystans,  dać czas parze na terapię. Jednocześnie ważne są  mocne i surowe środki prawne stosowane przez sąd aby zapobiec nadużyciom w wyniku których rodzice nie mogą mieć wpływu na własne dzieci i są wykluczani przez drugiego rodzica. W wieku 13 lat dziecko ma możliwość samo wypowiedzieć się przed sądem .

9.Co w przypadku konfliktu pomiędzy rodzicami?

Opieka równoważna pozwala wspólnie powierzyć wykonywanie opieki nawet poróżnionemu rodzicowi który jednak jest całkowicie odpowiedzialny kiedy jego dzieci są z nim. Można w takich przypadkach w  sztormowym początkowym okresie wprowadzić do rodziny wysłannika z misją pokojową dla dziecka, który wprowadzony do rodziny będzie dbał o interesy dziecka. Jako wysłannik pokojowy nie staje po żadnej ze stron konfliktu jego zadanie chronić interes dziecka do czasu ustania sztormu.

10.Co z miejscem zamieszkania?

Dziecko musi być w jednym środowisku np. przedszkolnym czy szkolnym. Dlatego rodzice powinni mieszkać w rozsądnej odległości od siebie np. do ok 50km. Przeprowadzką do innego kraju czy miasta wymaga zgody obojga rodziców, tylko w wyjątkowych uzasadnionych przypadkach sąd  może wyrazić zgodę mimo sprzeciwu jednego rodzica (np. gdyby poprawiło by to zdecydowanie warunki życia dziecka oraz obojga rodziców).

11.Co zrobić jak rodzice będą mieszkali daleko?

Zwykle rodzice gdzieś wspólnie z dzieckiem mieszkali  i właściwy Sąd ustala opiekę biorąc pod uwagę dotychczasowy dom rodzinny gdzie dziecko ostatnio wspólnie  z rodzicami przebywało przez okres min. 6 miesięcy. Jeśli dziecko  zostało wywiezione bez zgody drugiego rodzica z domu rodzinnego powinno tam powrócić do ustalenia formy opieki przez sąd. Sąd powinien nakazać powrót dziecka porwanego do domu (poza wyjątkowymi  sytuacjami gł. zagrożenia życia dziecka).

12.Kiedy nie powinno się przyznać opieki równoważnej?

Jeśli jeden rodzic nie chce zajmować się dzieckiem wtedy przyznawana jest inna forma opieki, lub jeśli rodzic ma tzw. wadę tj. jego zachowanie stanowi zagrożenie dla dziecka min. alkoholizm,narkomania czy choroba psychiczna.

13.Kto decyduje o szkole czy leczeniu dziecka?

Decyzje o dużym znaczeniu dla dziecka edukacja i ochrona zdrowia podejmowane są w drodze wzajemnego porozumienia, biorąc pod uwagę zdolności i naturalne preferencje  dzieci. W przypadku braku porozumienia pomaga wysłannik z misją pokojową lub ostatecznie sąd.

14.W jakich krajach w jest stosowana?

We Włoszech,Niemczech, Francji, Hiszpanii, Holandii krajach Skandynawskich oraz w USA i Australii.

15.Co realnie zmienia wprowadzenie opieki równoważnej?

W opiece równoważnej dzieci mieszkają nadal na przemian z każdym z rodziców, obydwoje rodzice są stale obecni w życiu dziecka, nawet po rozpadzie rodziny. Rezygnuje się z tradycyjnego podziału ról między rodzicem, który zajmuje się dzieckiem i rodzicem „wolnego czasu”.Oboje rodzice nadal utrzymują bezpośrednie wykonywanie władzy rodzicielskiej, którą mogą wykonywać wspólnie lub oddzielnie. Dzieci mają możliwość zdobywania doświadczeń od obojga rodziców,   rozwijania się  w obecności swojego rodzica w sposób wolny od przeszkód i wpływów rodzica próbującego dominować nad dzieckiem .Jeśli dziecko uczęszczać będzie do rodzica tylko w weekendy jest prawdopodobne że rodzic pozostanie wykluczony z codziennego życia dziecka.

16.Co w przypadku oskarżeń o przemoc czy pedofilię?

W konflikcie około separcyjnym czy około rozwodowym zdarza się, że używa się wszystkich argumentów by zaszkodzić drugiej stronie, często zupełnie bezpodstawnie wtedy wyrządza się ogromną szkodę dziecku i drugiemu rodzicowi. Gdy takie zarzuty pojawiają się a nie są wiarygodnie udokumentowane   i sąd ma wątpliwość, rozsądnym zdaje się  rozwiązanie sugerowane np. we Włoszech że do czasu ich rozstrzygnięcia  rodzice zgadzają się na osobę z rodziny lub wspólnych znajomych na którą drugi rodzic wyrazi zgodę by do czasu wyjaśnienia sprawy była obecna w czasie spędzanym przez rodzica któremu zarzuca się w/w. Angażowanie tu od razu kuratora czy urzędnika państwowego do spraw rodzinnych wydaje się chybionym pomysłem i powinno być raczej ostatecznością, gdyż jest to osoba obca dziecku i rodzicom a pozatym wiąże się to zwykle z dużymi kosztami dla rodzica.

17.Terapeuta rodzinny wart polecenia?

Dr. Jacek Pulikowski

18.Czy można pomóc dziecku w tak dramatycznym dla niego okresie?

Tak najlepszą pomocą dla dziecka jest pozytywnie wyrażać się o jego drugim rodzicu.

19.Chcę dla dziecka utrzymać rodzinę od czego zacząć?

 a).od zmieniania siebie  b). skutecznego terapeuty     c). dobrego adwokata     d).od zmieniania jej/jego

20.Jakiego silnego argumentu użyli Włosi by wprowadzić tę formę opieki u siebie?

Powołali się min. na Konwencje Praw Dziecka którą Państwo Włoskie ratyfikowało której przepisy jasno stanowią:

" rodzina jako podstawowa komórka społeczeństwa oraz naturalne środowisko rozwoju i dobra wszystkich jej członków, a w szczególności dzieci, powinna być otoczona niezbędną ochroną oraz wsparciem, aby mogła w pełnym zakresie wypełniać swoje obowiązki w społeczeństwie"

" że dziecko dla pełnego i harmonijnego rozwoju swojej osobowości powinno wychowywać się w środowisku rodzinnym, w atmosferze szczęścia, miłości i zrozumienia"

Art. 9.

1. Państwa-Strony zapewnią, aby dziecko nie zostało oddzielone od swoich rodziców wbrew ich woli, z wyłączeniem przypadków, gdy kompetentne władze, podlegające nadzorowi sądowemu, zdecydują zgodnie z obowiązującym prawem oraz stosowanym postępowaniem, że takie oddzielenie jest konieczne ze względu na najlepiej pojęte interesy dziecka. Taka decyzja może być konieczna szczególnie w przypadkach nadużyć lub zaniedbań ze strony rodziców, gdy każde z rodziców mieszka oddzielnie, a należy podjąć decyzję odnośnie do miejsca pobytu lub zamieszkania dziecka.

3. Państwa-Strony będą szanowały prawo dziecka odseparowanego od jednego lub obojga rodziców do utrzymywania regularnych stosunków osobistych i bezpośrednich kontaktów z obojgiem rodziców, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to sprzeczne z najlepiej pojętym interesem dziecka. 

Znajomi, rodzina, specjaliści powinni zachować bezpieczną odległość, neutralny stosunek i nie ulegać wpływowi jednej strony jeśli chcą rzeczywiście zrobić coś dla terapii tej pary,
tymczasem

angażuje się w konflikt pary wszystkich ludzi wokół, w tym rodziny, przyjaciół, prawników, sędziów i ekspertów w celu nakłonienia ich do strony rodzica w celu alienowania i wykluczenia drugiego rodzica z codziennego życia dzieci.
O co w tym wszystkim chodzi czy aby na pewno o dobro dziecka?

23.Wpływ separacji czy rozwodu na małoletnie dzieci ?

Brak któregokolwiek rodzica zawsze pozostawia ranę w sercu dziecka.

Generalnie praktycznie zawsze jest to szkodliwe dla prawidłowego rozwoju dziecka, rozpad rodziny dla dzieci jest traumatycznym przeżyciem najczęścej  rzutującym na całe życie. Dzieci z rozbitych rodzin statystycznie dużo częściej niż ich rówieśnicy
- nie kończą edukacji  i mają zaburzenia emocjonalne
- popadają w konflikt prawem i  lądują w wiezieniach
- mają problemy z uzależnieniami od alkoholu i narkotyków
- częściej uciekają z domów i dużo częściej stają się rodzicami już wieku nastoletnim

Jeśli do rozbicia rodziny dołączy się nastawianie przeciwko drugiemu rodzicowi  i  izolowanie dziecka najczęściej od taty  w/w problemy u dzieci  występują dużo bardziej nasilone.
             
Potrafię Zrozumieć, Wybaczyć  dla Dziecka, bo Warto

  Powielanie i wykorzystywanie treści i materiałów własnych serwisu dozwolone, zgody mogą wymagać inne materiały tu zawarte lub zawarte w linkach zgodnie z obowiązującym prawem.   kontakt: biuro@opiekarownowazna.pl

In God We Thrust